De Rodeo.
Er zijn verschillende soorten rodeo. Ik kende alleen rodeo op een stier, maar je hebt dus ook rodeo te paard en rodeo met een paard vee te vangen, en nog meer.....waar ik eerder over vertelde volgensmij.
Ik heb ranchrodeo gezien: een team van vier cowboys te paard. een kudde stieren met ieder hun eigen nummer op de rug liepen in de begrensde ruimte waar ook de cowboys waren. Het was aan het team om, na het horen van één nummer stier deze te vangen met de lassos te paard. Hier zaten ook hele interessante regels aan verbonden, er waren bloody mooie paarden(&mannen....oeps, slik...mam, je hebt niets gehoord!) en er was zelfs een team lakotamannen die het erg goed deden,totaal op hun eigen manier.... Was erg gaaf.
Ranch rodeo
O er deden ook vrouwen mee ;)
't lijkt me wel wat.
in de middag ben ik naar the journey museum gegaan vol interesante weetjes over de geschiedenis van dino's, indianen en cowboys...vooral indianen.... Erg mooi.
in "de straat"van Rapid City.....een lakota sprak me aan. Door z'n onverzorgde uiterlijk zullen de meeste mensen weggelopen zijn, maar ik kon het niet laten een gesprek met 'm aan te gaan. Hij liet me zijn id zien en een prachtige stenenbeeld in het raam van een prachtige indianenwinkel....daar op het kaartje stond dezelfde naam. Nog weet ik niet of deze man een vervalste id had of de waarheid sprak.....Ik heb de strijd in mezelf om 't antwoord opengelaten en ging de indianenwinkel in waar ik een lakota van de rosebudreservaat ontmoette....een erg aardige man genaamd Frank die me vroeg of de man me had lastiggevallen. Hij moest lachen toen ik 't verhaal vertelde en we raakten in gesprek over de strijd die nog altijd een beetje heerst tussen de amerikanen en indianen. Hij heeft me doen realiseren dat zij niet zo anders zijn als wij......waar hun de oorlog hadden met de amerikanen hadden wij de oorlog met de duitsers vertelde hij me. We bedankte elkaar voor deze ontmoeting zoals iedereen hier doet.....en ik vanuit de grond van m'n hart. Ik geniet.
Na een kop thee, een dikke vette te grote brownie en het klaar maken van wat boodschappen. ontmoette ik barb die me meenam naar the firehouse (een brandweerkaserne als restaurant). Cindy (haar schoonzus, die ik al eerder ontmoet heb) kwam langs samen met kathy (haar nichtje die me graag wilde ontmoeten) om met ons te eten en samen te genieten van mijn laatste nachtje rapid city. 't was lachen, gieren, brullen. Erg gezellig.
3 february,
s ochtend vroeg met de bus terug van rapid city naar pierre.... Enigste puntje....in Vivien zou ik 4 uur moeten wachten om terug te komen in Pierre. Van de hele bustocht die drie a vier uur duurde moest ik het laatste half uur rijden dus een stop maken van vier uur.
TIjdens m'n stop, met m'n laptop op schoot, het eerste half uur vol makend met selecteren van foto's stond ik met een mond vol tanden. Paul stond recht voor me. Hij had rekening gehouden met de 4 uur wachttijd en nam me mee in z'n vet coole wagen.
In zijn lunch pauze had hij gewoon moeite gedaan voor mij om me op te komen halen! Wauw
Onderweg vertelde ik 'm dat ik graag met m meekwam naar het ziekenhuis waar hij werkt. Hij gaf me een rondleiding en liet me iedereen ontmoeten.....zelfs het hoofd van het ziekenhuis.
Dawn vertelde me laatst dat het hoofd van toerisme hier in pierre me graag wilde ontmoeten en of ik morgen mee wil gaan om meer over mezelf en nederland te vertellen in een klas vol kiddo's. Dus Ik ben benieuwt.
warmly,
iris